6 months 1 week geleden

De afgelopen weken waren heftig... ik zou zeggen een negen op tien op de genderdysforie-schaal. 

Ik merk ook dat 'de transgenders' de laatste tijd één van de populaire gespreksonderwerpen is geworden bij collega's, vrienden, op café enz. Zo was ik onlangs nog bij vrienden en kwamen ‘de transgenders’ weer aan bod. De standpunten varieerden van empathisch tot: "Het lijkt wel een rage!"

Ik praat graag en makkelijk over allerlei onderwerpen (behalve sport

5 months geleden
Laat mij maar passeren

"Hi I'm Steff, formerly Stephan".

Zo kondigde ik mijzelf gisteren aan bij een nieuwe groep studenten. Zo maakte ik duidelijk waarom ik er misschien wat onverwacht uitzie. Ik draag immers al lang geen kostuums of hemdjes meer. Wat ik nu aan heb zijn dingen die je in elk geval niet zou verwachten te zien bij een typische man van boven de 50. ☺️

Meestal krijg ik geen reacties.

Ergens had ik mij wel aan reacties — of opmerkelijke blikken — verwacht, toen ik mijn garderobe aanpaste. Maar wanneer ik mij buiten begeef, op straat, in de winkel, in bedrijven, zie ik niemand speciaal kijken. 

Eigenlijk vind ik het wel best zo. Al moet ik zeggen dat het dragen van een mondmasker helpt. Want vanaf ik dié afzet, ja dan zie mijn baard en snor wel, natuurlijk.

4 months 2 weeks geleden

Ik kom uit een ei

5 months 3 weeks geleden

Op een bepaald moment voel je het vanbinnen branden. Branden om naar buiten te komen als je werkelijke, authentieke zelf. Om zo herkend, erkend en aanvaard te worden.

Wie mij van erg nabij kent, weet dat ik graag goed voorbereid ben wanneer ik belangrijke keuzes of stappen onderneem. Zo is dat ook met mijn transitie. Ongeveer één jaar geleden nam ik voor het eerst contact met hulpverleners. Die vond ik makkelijk op de website van het Transgender Info Punt. Ik liet mijn naam noteren op de wachtlijst van het Genderteam in Gent en ondernam de eerste voorzichtige stapjes.

Tijdens de vele gesprekken met therapeuten kwam natuurlijk ook het 'coming out' aan bod. Ik vond dit altijd al een beetje een raar idee. Het lijkt wel alsof je een excuus moet verzinnen om duidelijk te maken wat je diep vanbinnen voelt over wie je werkelijk bent. Als ondernemer moest ik nooit een 'coming out' doen. Ook niet als ouder, als student of de vele andere rollen waarvan ik voel dat die goed bij mij passen.

Maar da's dus helemaal anders als het op gender aankomt. Want dan ben je opeens 'transgender'…

De eerste persoon aan wie ik mijn 'coming out' moest doen was… mijzelf gewoon. Ik had er tot dan nooit eerder bij stil gestaan hoeveel tijd én moeite het zou kosten om zo'n belangrijk deel van mezelf te leren accepteren. Gelukkig kende ik wel wat technieken die mij hierin zéér goed

7 months geleden

“Wie ben ik?” Meestal is het een vraag die je jezelf als tiener stelt, tijdens je zoektocht naar je eigenste plekje in de wereld. Precies één jaar geleden confronteerde ik mezelf met die vraag: “Wie ben ik? Werkelijk?”

Dat was op een moment waarop ik nog maar eens een episode van genderdysforie mocht meemaken. En geloof me… da’s geen lachtertje. Genderdysforie is een overweldigend gevoel van incongruentie… over je eigen genderidentiteit en genderexpressie. Ik kan je vertellen dat je jezelf gelukkig mag prijzen als je niet weet wat dat betekent