Uitnodiging

Op een bepaald moment voel je het vanbinnen branden. Branden om naar buiten te komen als je werkelijke, authentieke zelf. Om zo herkend, erkend en aanvaard te worden.

Wie mij van erg nabij kent, weet dat ik graag goed voorbereid ben wanneer ik belangrijke keuzes of stappen onderneem. Zo is dat ook met mijn transitie. Ongeveer één jaar geleden nam ik voor het eerst contact met hulpverleners. Die vond ik makkelijk op de website van het Transgender Info Punt. Ik liet mijn naam noteren op de wachtlijst van het Genderteam in Gent en ondernam de eerste voorzichtige stapjes.

Tijdens de vele gesprekken met therapeuten kwam natuurlijk ook het 'coming out' aan bod. Ik vond dit altijd al een beetje een raar idee. Het lijkt wel alsof je een excuus moet verzinnen om duidelijk te maken wat je diep vanbinnen voelt over wie je werkelijk bent. Als ondernemer moest ik nooit een 'coming out' doen. Ook niet als ouder, als student of de vele andere rollen waarvan ik voel dat die goed bij mij passen.

Maar da's dus helemaal anders als het op gender aankomt. Want dan ben je opeens 'transgender'…

De eerste persoon aan wie ik mijn 'coming out' moest doen was… mijzelf gewoon. Ik had er tot dan nooit eerder bij stil gestaan hoeveel tijd én moeite het zou kosten om zo'n belangrijk deel van mezelf te leren accepteren. Gelukkig kende ik wel wat technieken die mij hierin zéér goed